امروزه به منظور کاهش هزینه های عملکرد سیستمها که شامل هزینه هایی چون هزینه تعمیر و هزینه جایگزینی کامل سیستم می باشد راهکارهای مختلفی معرفی شده است. از جمله این راهکارها، روشهای جایگزینی دو متغیره (N, T) و N است، که در آن T به مدت زمان عملکردسیستم و N به تعداد از کارافتادگیهای آن اشاره دارد. بر اساس این دو روش، جایگزینی کامل سیستم (تجدید) بر اساس مدت زمان عملکرد سیستم (T) و تعداد از کارافتادگیهای آن (N) می باشد. بدین ترتیب که در روش جایگزینی دو متغیره (N, T) تجدید زمانی صورت می گیرد که طول عمر سیستم به T واحد زمان یا تعداد از کارافتادگیهای آن به N رسیده باشد، در صورتیکه در روش جایگزینی N جایگزینی کامل سیستم تنها بر اساس تعداد از کارافتادگیهای سیستم می باشد. در این مقاله، سیستم مورد مطالعه سیستمی تک واحدی، قابل تعمیر و با یک تعمیر کننده سیستم تحت روش جایگزینی(N, T)  می باشد به طوری که به دنبال از کارافتادگی آن سیستمی نو جایگزین سیستم از کار افتاده نخواهد شد. هدف از این مقاله به دست آوردن هزینه متوسط طول مدت اجرا در واحد زمان و تعیین روش جایگزینی بهینه (N, T) به روشهای تحلیلی یا عددی و درنهایت مینیمم کردن هزینه متوسط طول مدت اجرا در واحد زمان می باشد. در پایان به مقایسه دو روش جایگزینی N و (N, T) اثبات بهینه بودن روش جایگزینی دو متغیره (N, T) نسبت به روش جایگزینی N می پردازیم.

در عصر حاضر، حفاظت از میراث مصنوع، به طور فزاینده ای مورد تأکید قرارگرفته است. این میراث، حامل اطلاعات تاریخی و ارزش های فراوانی برای نسل کنونی و آتی است. میراث مصنوع، نشان دهنده ی تاریخ جوامع، شیوه زندگی، علوم و تکنیک های ساخت و فن آوری های کهن و. . . است. یکی از ارکان حفاظت از میراث مصنوعی و به طورکلی میراث فرهنگی، حفاظت از میراث معماری هست. با توجه به اینکه عناصر اصلی سازنده این بناها، مواد و مصالح آن است و در طی زمان به دلایل متعدد روبه فرسایش می گذارد، پرداختن به این پرسش که «چه اقداماتی در راستای مرمت و تجدید مواد و مصالح میراث تاریخی می توان به کاربست و مداخلات چگونه و تا چه میزان باشند؟ » ضرورت می یابد. در همین راستا پژوهش حاضر سعی در امکان سنجی استفاده از مصالح نوین و بررسی ضرورت های استفاده از مصالح بوم آورد در حفاظت و مرمت میراث تاریخی دارد و جوانب گوناگون استفاده از آن ها را مورد ارزیابی قرار می دهد. به این منظور مطالعه و شناخت ویژگی مصالح سنتی و نوین، بررسی اثرات آن ها درروند حفاظت و مرور قوانین موجود در این حوزه موردتوجه قرارگرفته است. پژوهش به روش کیفی تدوین شده و با توجه به اهداف با استفاده از راهبرد ترکیبی به بررسی موضوع پرداخته شده. راهبردهای توصیفی-تحلیلی و استدلال منطقی ساختار این پژوهش را شکل داده اند. نحوه گردآوری اطلاعات پایه بر اساس مطالعات کتابخانه ای است. و بر پایه آن مدل پیشنهادی، اصول تجدید مواد و مصالح در میراث معماری و همچنین روش های ممکن جهت اجرای این اقدامات ارائه شده است.

تجدید آرایش شبکه های توزیع به منظورهای متفاوتی نظیر کاهش تلفات خطوط، برگرداندن سرویس دهی مشترکان و به حداقل رساندن نواحی بدون برق، بهبود پروفایل ولتاژ، بالانس کردن بار، کاهش تواتر خاموشیهای مصرف کنندگان و افزایش امنیت شبکه بکار می رود. تجدید آرایش شبکه های توزیع یک مساله بهینه سازی با اهداف و محدودیتهای متعدد است و بدست آوردن یک حل بهینه مطلق برای آن مشکل است. برای تجدید آرایش شبکه های توزیع تاکنون روشهای متعددی ارائه شده است ولی چون تعداد آرایشهای یک شبکه توزیع خیلی زیاد است در همه روشهای فوق تمام آرایشها مورد بررسی و کاوش قرار نمی گیرند.در این مقاله نشان داده می شود که علیرغم اینکه تعداد آرایشهای یک شبکه توزیع بسیار زیاد است ولی از آنجائیکه شبکه های توزیع دارای حلقه های کم بوده و بیشتر خطوط آن بصورت سری هستند؛ تعداد بسیار کمی از این آرایشها، آرایش شعاعی ممکن هستند. همچنین روشی ارائه می شود که توسط آن می توان بدون بررسی تک تک آرایشها، کلیه آرایشهای شعاعی ممکن را بطور مستقیم و ساده بدست آورد. سپس با بررسی هر یک از آرایشها و انجام پخش بار سریع مناسب، آرایش بهینه تعیین می شود. خصوصیات روش پیشنهادی در این مقاله این است که اولا برای تعیین آرایش بهینه، می توان تمامی محدودیتها و اهداف را همزمان در نظر گرفت. ثانیا آرایش بهینه حاصل، بهینه مطلق است. ثالثا حجم و زمان محاسبات این روش نسبتا کم و قابل قبول می باشد. روش پیشنهادی برای یک شبکه توزیع نمونه بررسی می شود.